31 juli

Productieve zondag: 4 wassen gedraaid, 1 aflevering Cake Boss ondertiteld en 6 kilometer hardgelopen. Senne sms'te dat hij veilig aangekomen is, zonnig en warm weer heeft, de camping dik in orde is en er mooie golven zijn. Zo horen we het graag. (foto: Anne)

30 juli

Marnel en Anne weer opgehaald van Buitenkunst. Boven: Marnel (foto: Anne), onder: het opvouwen van de tent (foto: Joke).

29 juli

Senne vertrekt naar Lacanau voor twee weken surfkamp. Links nog net op de foto staat Gerben, de overbuurjongen, die ook meegaat. (foto: Joke)

29 juli (editie Turkije)

Tja, met de hele familie buitengaats (Senne op weg naar het surfkamp in Frankrijk, Maaike en Anne op Buitenkunst), moet ik de honneurs waarnemen. En wel met het protocoldiner waarvoor Business Formal de dresscode was.

Donderdag 28 juli (editie Turkije)

Meanwhile in Turkey...
Vandaag vergaderd in een privétrein tussen Ankara en Kayseri, over 2012: 400 jaar diplomatieke betrekkingen tussen Turkije en Nederland (of eigenlijk het Ottomaanse Rijk en de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden). Bovenste foto: organisator Jak den Exter, directeur van NIHA Ankara, voor de trein met het bordje "privétrein". Onderste foto: de ambassadeurs van Nederland en België lopen naar de trein.

28 juli

's Avonds nog even een rondje Bunnik gefietst.

27 juli

En weg is Jeroen weer. Naar Turkije. Poes heeft er nog alles aan gedaan om hem tegen te houden, maar het mocht niet baten. Om 5.40 uur ging de wekker en even later hoorden we de voordeur dichtslaan. Nu is het echt aftellen voor de vakantie begint. Nog zeven nachtjes!

26 juli

Het favoriete plekje van poes als het regent: op de mat voor het poezenluikje. Wel alles in de gaten kunnen houden buiten, maar niet nat worden. En nee, we hebben de eigenaar van de veertjes nog steeds niet gevonden. Raadselachtig.

25 juli

Overal veertjes in de kamer, maar het bijbehorende vogeltje is nergens te vinden. Jakkes! Eng.

24 juli

M'n nieuwe slippers met onze vakantieroute erop (ik heb 'm met wit even aangegeven).

23 juli

Dancing in the rain. Anne en Marnel zijn aangekomen op Buitenkunst. Het was er flink nat, maar dat mocht de pret niet drukken. De tenten staan weer op hetzelfde plekje als vorig jaar.

22 juli

Fijn nieuw speeltje: lief klein netboekje (de dvd ligt ernaast om te laten zien hoe klein het is). Had ik nog te goed voor mijn verjaardag. Nu kan ik in Japan tenminste ook bloggen.

21 juli

Als de zon dan even schijnt, ziet de tuin er ook meteen een stuk fleuriger uit.

20 juli

Anne bereidt zich voor op een week kamperen bij Buitenkunst.

19 juli

We hadden al zo'n vermoeden dat we met vuur speelden toen we onze losse contracten met de KPN om wilden zetten in een alles-in-een-abonnement en inderdaad, na eindeloos geklooi met modem en tv-aansluitingen viel gisteren alles in één klap uit. KPN: 'Sorry, onze fout, kan wel twee dagen gaan duren.' Dankzij Jeroen die de klantenservice als een terriër bleef bellen ('Met Jeroen Aarssen, kunt u meteen mijn postcode en huisnummer intikken, dan hoef ik u het hele verhaal niet nog eens te vertellen en kunt u het zelf in uw systeem nalezen.') en in de KPN-winkel ('Hier heeft u een tijdelijke service-dongel, maar het duurt wel 24 tot 48 uur voor die gebruiksklaar is.' 'Dan bel ik nu meteen de klantenservice, want dat is onacceptabel. Met Aarssen, kunt u meteen mijn postcode en huisnummer intikken, dan kunnen we terzake komen.'), is alles sinds een paar uur weer bruikbaar. Zucht (van opluchting en frustratie).

18 juli

Nog tot 00.30 uur de overloop staan schilderen. De kleur blauw die we hem dit weekend gaven, beviel achteraf toch niet. Vandaag dus maar diep gezucht, nieuwe verf laten mengen en weer opnieuw begonnen. Nu gelukkig wel erg tevreden.

17 juli

En ook wij hebben gisteren het tijdperk Potter afgesloten (behalve Anne, die gaat vrijdag pas). Als echte filmsnobs zijn we ervoor naar een onooglijk filmtheatertje in Hilversum gereden waar ze nog geen 3D hebben en de film dus gewoon in 2D zonder brilletje te genieten was. Nadeel was wel weer dat de muren daar zo dun waren dat tijdens de stillere momenten in de film de muziek van Pirates of the Caribbean uit de zaal ernaast te horen was, zodat ik uiteindelijk zelfs met dat deuntje in mijn hoofd naar bed ging.
De film was geweldig. Vooral de scènes in Goudgrijp waren prachtig. Maar ook het skelet van de basilisk, het ontmommingswater (prachtig woord voor water dat alle vermommingen wegspoelt, ik weet niet eens meer wat het Engels was, zo verheugd was ik over de vertaling), de gevechten op Zweinstein, het huisje op het strand en en en... Nou ja, een waardige finale, dus. Nu alleen nog even wennen aan het idee dat het echt voorbij is.

16 juli

We klussen vrolijk verder. Nu is de overloop aan de beurt die al op een verfbeurt wacht sinds de verbouwing twee jaar geleden. Tijd om eindelijk de kinderkledingkast van Anne, die door Jeroen is opgevrolijkt met een illustratie uit een prentenboek van Helme Heine, de deur uit te doen. Binnenkort op Marktplaats.

15 juli

Voorpretmomentje: koffers gekocht.

14 juli

Een mens moet toch wát met dat pokkenweer, dus gingen we maar Big Lebowski spelen op de bowlingbaan. Doet Senne dat niet ultrasierlijk?

13 juli

Poes in de wachtkamer van de dierenarts (tijd voor de jaarlijkse prik).

12 juli

Niks voor mij, die nieuwe tv-zender TLC ('voor vrouwen van 25 tot 39'), maar hij zorgt wel voor een stroom opdrachten (elk blaadje is één opdracht). Zo gaat ie goed, zo gaat ie beter.

11 juli

De honden van de overbuurman weerspiegeld in het raam van zijn buurvrouw vanuit onze slaapkamer gezien (kunnen we het nog volgen?).

10 juli

Hoge verwachtingen had ik van dit boek. Meestal valt het dan tegen, maar dit keer geef ik de aanraders helemaal gelijk. Ik ben nog maar op de helft, maar wat kan die Egan schrijven, zeg! De dertien hoofdstukken met dertien verschillende hoofdpersonen in dertien verschillende periodes en met telkens een ander vertelperspectief lezen als korte verhalen, maar hebben allemaal met elkaar te maken en bieden steeds weer een andere kijk op wat je in de tussentijd te weten bent gekomen. Eenzelfde soort tactiek als bij mozaiëkfilms als Magnolia, Babel en Crash en daar houd ik erg van.
Tot m'n verrassing merkte ik toen ik begon te lezen trouwens, dat ik de eerste pagina's al eens had vertaald, ik denk als proeve van bekwaamheid voor toelating tot de intensieve cursus Literair Vertalen van twee jaar geleden. De Amerikaanse tv-zender HBO is uiteraard al bezig met de bewerking van het boek tot televisieserie, maar het zijn juist Egans stijl en schrijftalent die het boek zo bijzonder maken. Niet op de serie wachten dus, maar gewoon gaan lezen.
De vertaling van Ton Heuvelmans verschijnt in september (had hij daar ook nog tijd voor dan, naast het vertalen van Levin én Alan Hollinghurst de afgelopen maanden?).

9 juli

In Amsterdam kwamen we langs de (in bookcrosskringen) beroemde bonbonwinkel Puccini. Meteen maar even van de gelegenheid gebruik gemaakt om de rabarber-, de vijg-marsepein- en de frambozencreatie te proeven. Oordeel: lekker, maar veel te groot. Zo'n enorme klomp chocola is toch niet chic?
Daarna gegeten bij vertaalvrienden Gerda en Wim, die een verrukkelijke Indiase maaltijd bij elkaar hadden gekookt met zelfgedraaid aardbeienijs toe. Goed gezelschap, lekker eten: de ideale zaterdagavond.

8 juli

Als je de foto aanklikt, zie je hoe de voetbalvelden in Bunnik 's avonds door konijnen worden overgenomen. Die zitten daar dan roerloos voor zich uit te staren (zie ook hieronder). Merkwaardig.

7 juli

Met z'n drieën kookten Karin, Lilian en Jeroen vandaag voor zeventien collega's bovenstaand menu. Wij mochten het toetje gisteren vast keuren, de mangocake met nootmuskaatroom. Smaakte naar meer!

6 juli

Vandaag alle troep uit de kelder naar de stort gebracht. Dat ruimt op!

5 juli

De baby van ondertitelcollega Erna is opeens alweer acht maanden en moest nodig weer eens bewonderd worden. Uitstapje naar Amsterdam, dus. Ik heb het kind maar niet lastig gevallen met mijn camera en in een onbewaakt moment de poes in de tuin vereeuwigd (zoekplaatje). Wat niet wegneemt dat het een dotje was (de baby). Met van die lekkere kuiltjes overal. Mmmm. Je zou ze af en toe een middagje moeten kunnen huren.

4 juli

Met Joke en Anne op jacht naar kleren voor de bruiloft van Auke. Anne had al iets moois gevonden, ik heb nu ook wat (waarvan een detail hierboven) en Joke vond van alles, maar niet voor de bruiloft.

3 juli

Er is hard gewerkt dit weekend. Bij Ikea kwamen we Chanou en Erik tegen die met eenzelfde klus bezig waren. Waren we dus gelukkig niet de enigen die met dit mooie weer binnen zaten.

2 juli

Maar eens wat nuttigs doen dit weekend. De kelder uitmesten.

1 juli

Uit de serie 'Mooie dingen voor een moeder': Anne heeft zich gisteren ingeschreven als deeltijdstudent bij Engelse Taal- en Letterkunde. Met Japans kan ze namelijk geen master Literair Vertalen doen en dat is nu het plan. Dan Engels er maar bij. Ze is meteen maar begonnen in mijn oude, verbleekte Jane Eyre.

30 juni

We hadden aanvankelijk geen kaartjes (even die 15 minuten gemist waarin ze beschikbaar waren en daarna was het te laat), maar via het onvolprezen Marktplaats was het last-minute
alsnog gelukt en konden Anne en ik ons om halfacht in de lange rij voor de Singelkerk aansluiten. Als een echte ster was Mr Fry een kwartier te laat, maar dat maakte hij ruimschoots goed door veel te lang door te gaan met zijn verhalen. Niet te stoppen is hij, die man. Van de lijst met vragen die hij zou beantwoorden is hij er maar aan drie toegekomen door alle zijpaden en
sluipwegen die hij bewandelde. En toen het bijna afgelopen was, fluisterde iemand Steve Jobs en ging hij nog eens een kwartier los over Apple ('speaking about Apple is like masturbating in public'). Ongelofelijk dat hij daar na twee dagen optreden, signeren en geïnterviewd worden nog puf voor had. En dan te bedenken dat hij rechtstreeks uit Sao Paolo was ingevlogen, waar hij ongetwijfeld net zo'n druk programma achter de rug had. De zaal vol adorerende fans hing aan zijn lippen, waar hij zichtbaar van genoot, en hij was duidelijk de enige in de zaal die in zijn eigen vurige liefdesverklaringen aan Nederland geloofde. De rest wilde allemaal Brits zijn, net zo Brits als de meester ('We, British, are very modest. I must say I was a bit annoyed that you didn't mention my modesty in your introduction.').

Mijn uitzicht in de kerk.
"De veren varen wel", poëzie in de tram op de terugweg.