10 juli

Hoge verwachtingen had ik van dit boek. Meestal valt het dan tegen, maar dit keer geef ik de aanraders helemaal gelijk. Ik ben nog maar op de helft, maar wat kan die Egan schrijven, zeg! De dertien hoofdstukken met dertien verschillende hoofdpersonen in dertien verschillende periodes en met telkens een ander vertelperspectief lezen als korte verhalen, maar hebben allemaal met elkaar te maken en bieden steeds weer een andere kijk op wat je in de tussentijd te weten bent gekomen. Eenzelfde soort tactiek als bij mozaiëkfilms als Magnolia, Babel en Crash en daar houd ik erg van.
Tot m'n verrassing merkte ik toen ik begon te lezen trouwens, dat ik de eerste pagina's al eens had vertaald, ik denk als proeve van bekwaamheid voor toelating tot de intensieve cursus Literair Vertalen van twee jaar geleden. De Amerikaanse tv-zender HBO is uiteraard al bezig met de bewerking van het boek tot televisieserie, maar het zijn juist Egans stijl en schrijftalent die het boek zo bijzonder maken. Niet op de serie wachten dus, maar gewoon gaan lezen.
De vertaling van Ton Heuvelmans verschijnt in september (had hij daar ook nog tijd voor dan, naast het vertalen van Levin én Alan Hollinghurst de afgelopen maanden?).