29 november

En hier is het nu ook zover. Nog geeneens december en de eerste marathon op natuurijs wordt al gereden. OMG. De eerste fietser is alweer onderuit gegaan voor de deur. Ik was er nog niet echt op voorbereid, maar ga nu toch de schaatsen maar vast uit de kelder halen.

28 november

Hardgelopen in het zonnige, koude bos. Lekker rozig daarna.

27 november

Koud was het aan het strand, maar de wandelgrrls staan voor niets en in de verte lonkte het huis van Loes waar ons de aangename klus wachtte haar boekenkasten uit te dunnen en mee te nemen wat ons wel wat leek. Dat was niet weinig! Ik kwam thuis met o.a. twee Murakami's, Birdsong van Sebastian Faulks, Huis van muziek van Göran Tunström, Arthur and George van Julian Barnes, De hydrograaf van Allard Schröder en Het Franse testament van Andreï Makine.

En nu wil ik lezen!

26 november

Hier geen sneeuw (tot groot verdriet van Senne), maar wel glinsterende ijskristalletjes op de auto's in de straat.

25 november

Welkome afleiding tussen de middag: Elma komt even langs om de dvd van Dexter te halen.

24 november

Wekenlang liepen (en sliepen) we hier 's nachts in het donker, maar vandaag kwamen ze dan toch eindelijk de twee kapotte lantaarnpalen repareren. Wel weer wennen, dat licht in de slaapkamer.

23 november

Jeroen heeft een nieuw vest, poes is blij met de doos.

22 november

Uurtje bijkletsen met Janneke op Schiphol ging niet door. Trein gemist. Jammer! Ook geen foto, dus. Dan maar een foto van het rompertje dat ik voor de baby van Daniëlle van de boekvertalerslijst heb laten maken. Dat kwam vandaag bij haar in Zweden aan en bleek nog veel te groot voor het wurmpje. Gelukkig maar. Te klein zou erger zijn geweest.

21 november

Help, een muis in huis! Wel een schatje, trouwens. Poes vond het ook reuze spannend, maar zijn jachtinstinct blijkt nog maar zeer rudimentair aanwezig. De muis was zelf ook niet een van de snelste trouwens. Jeroen heeft hem gevangen en buiten losgelaten. Ben benieuwd of hij nog terug durft te komen.

20 november

In Zeist had de Schreeuw om Cultuur de vorm van een megatrommelactie: iedereen die zich meldde kreeg een slaginstrument in de handen geduwd. Had helaas mijn camera niet bij me, dus moest me met mijn telefoontje behelpen. Het klonk fantastisch!

19 november

Mijn fifteen minutes of fame begonnen gisteren met een wanhopige zoektocht naar vervoer toen alle treinen op Utrecht CS uitvielen. Dammit! Etentje met jury, schrijvers, uitgevers en vertalers daardoor gemist. Gelukkig dankzij een reddingsactie van Jorn net op tijd voor de prijsuitreiking in Den Haag waar Hedy d'Ancona een juryrapport voorlas dat klonk als een klok. Voor de bekendmaking van de winnaars werden alle genomineerden nog even het podium op genood om wat vragen te beantwoorden. Die van ons waren: 'Waarom met zijn tweeën vertalen?' en 'Waren jullie niet verbaasd dat Zeitoun voor deze prijs werd genomineerd?' Die tweede vraag had ik verwacht, de eerste overviel me nogal (terwijl hij achteraf gezien best logisch is), maar ik geloof dat ik nog wel een antwoord heb kunnen improviseren (al bedacht ik later natuurlijk véél betere antwoorden).

Helaas wonnen we niet (Muleum van Erlend Loe, vertaald door Femmigje Andersen Sijtsma, ging er met de prijs vandoor), maar het was wel erg leuk allemaal.

Winnaar van de stomste opmerking van de avond is wel onze uitgever, die niet bij de uitreiking aanwezig was, maar wel op Crossing Border bleek te zijn, en toen Lucie hem aansprak zei: 'O, hallo, ik had jullie niet herkend met die kleren.' Whatthefuck??!! De andere schrijvers en vertalers werden allemaal door zorgzame uitgevers en redacteuren in de watten gelegd met drankjes en vervoer naar het station en wij hebben zo'n *&%$# die niet eens komt kijken... Hij mompelde nog wel dat het als een compliment bedoeld was, maar wist het daarmee toch niet meer goed te maken. Volgens mij vond hij die hele prijs maar niks.

Hieronder komt nog (als het uploaden eindelijk eens lukt) een deel van het praatje van Hedy d'Ancona. Na precies één minuut begint het stukje over Zeitoun.

En hier (even aanklikken) nog een leuk filmpje van John Green, een van de genomineerde schrijvers, over zijn verblijf in Nederland deze week.

18 november

Het lukt me niet vaak om drie keer per week te trainen, maar nu Anne onverwacht een dagje vrij had, heb ik haar natuurlijk meteen meegesleurd naar het bos. Rennen! Geïnspireerd door het lopen ook meteen een paar hardnekkige vertaalproblemen uit ons moeilijke boek opgelost. Zo gaat ie goed, zo gaat ie beter.

17 november

Anne had een collegevrije dag zodat we toch gewoon ouderwets met zijn vieren naar de nieuwe Harry Potterfilm konden. Wel raar, zo'n in tweeën gesplitst verhaal waarvan het tweede deel pas volgend jaar juli komt. Het was allemaal erg grauw en somber. Niks geen leuke tovertrucjes of Zweinsteinperikelen. Alleen Dobby, de huiself, bracht nog iets van de oude Pottersfeer terug. Ik geloof dat ik binnenkort nog maar eens een oude HP in de dvd-speler ga stoppen.

16 november

Vandaag liep dit mannetje door de straat en door onze voortuin en die van de buren. Mysterieus.

15 november

Zonnig worteltje voor in de soep.

14 november

Jeroen kwam vandaag thuis na een week lang in Amsterdam te hebben gelogeerd van waaruit hij een delegatie Turkse onderwijsmensen langs interessante onderwijsprojecten in Nederland heeft geleid. Onder de cadeautjes die hij als dank mee naar huis mocht nemen waren deze twee leuke rakıglaasjes.

13 november

Vandaag de film Millennium I bij loekgrrl Petra gekeken. En dat niet alleen, ze kookte ook nog voor ons én we mochten haar nieuwe huis bewonderen. Het toetje werd gretig gefotografeerd (en opgegeten uiteraard).

12 november

Zodra Anne vanmiddag thuiskwam heb ik haar meegesleurd naar het bos om lekker even te rennen. Zondag weer! (ik geloof dat ik aardig verslaafd begin te raken)

11 november

Ik had met die storm eigenlijk geen Sint-Maartenzangertjes meer verwacht, maar er meldden zich toch een paar doorweekte doorzetters. Toch niet voor niks Marsjes ingeslagen.

10 november

Het mag dan pokkenweer zijn (en koud!), maar 's avonds piept de zon toch nog even tevoorschijn om de avondvoorstelling te verzorgen.

9 november

Sennes eerste cijfer dat meetelt voor het eindexamen is binnen. Voor ANW (Algemene Natuurwetenschappen, zie hier voor meer uitleg). Apetrots op ons mannetje!

9 november

Metertje poes.

8 november

We zaten vanochtend al vroeg bij het Louis Hartlooper aan de koffie vanwege de Parool-premièredag. Vijf films gezien die de komende maanden in première zullen gaan: Another Year van Mike Leigh, De eenzaamheid van de priemgetallen van Saverio Costanzo, You'll Meet A Tall Dark Stranger van Woody Allen, Des hommes et des dieux van Xavier Beauvois en Potiche van François Ozon. Geen van de vijf was een echte aanrader, maar van de eerste vier vind ik het wel leuk dat ik ze gezien heb. De vijfde had ik beter kunnen overslaan. Tussen Ozon en mij wordt het nooit wat, vrees ik. Ik heb nu drie van zijn films gezien en die vielen allemaal tegen. Ben benieuwd wat de recensenten zullen vinden.

6 november

En ook bij de boekvertalers is er een baby geboren. Aan mij de leuke opdracht om met het ingezamelde geld cadeautjes in te slaan voor de boreling die in Zweden woont. Het bakfietsje moet dus nog wel stevig ingepakt en verzonden worden, samen met een paar mooie boeken, een stoer, knalrood rompertje met de tekst 'Lijstbaby www.boekvertalers.nl' en iets voor moeder Daniëlle dat ik nog moet gaan uitzoeken. Heerlijk, zo'n klusje!

5 november

Zodra de tv aan gaat, komt poes aangesneld. Meestal om op schoot in slaap te vallen, maar voor Discovery blijft hij wakker en wil hij graag eerste rang zitten (tot Sennes ongenoegen, die dan om hem heen moet kijken). "Mike vond de uitlaat wat te veel herrie maken."

4 november

Op kraamvisite bij collega-ondertitelaar Erna die een allersnoezigst baby'tje heeft. Zucht. Zo lief...

3 november

Weer een boek af, nummer veertig alweer en mijn negende met Lucie samen. Met dank aan Annoesjka die ons de opdracht bezorgde!
Apart trouwens dat vraagtekens op het omslag blijkbaar niet gewenst zijn. Ik heb even gecheckt maar bij de Hoe overleef ik-serie van Francine Oomen staan ze wel. Is dat nou iets esthetisch of psychologisch (kom je met vraagtekens in de titel soms te onzeker over?)? Of bedoelen ze ermee dat het eigenlijk geen vragen meer zijn omdat het boek ze allemaal beantwoordt? Wie het weet mag het zeggen.

2 november

En als je dan echt geen foto's hebt, is poes nooit te beroerd om even te poseren.

1 november

Herfst in de tuin.

31 oktober

Mooie wandeling gemaakt met de Wandelgrrls langs en door de Reeuwijkse Plassen. Daarna doorgereden naar Leiden, waar Anne en ik in het Sieboldhuis de film Chef of South Polar zagen, een maffe Japanse film over acht mannen die op de Zuidpool onderzoek doen en het daar meer dan een jaar met elkaar moeten zien uit te houden. Een echte feelgoodfilm, alleen al van de trailer (zie onder, helaas wel zonder ondertitels) krijg je een goed humeur. Foto's boven: In de vogelkijkhut en Wat zij zagen.

Anne en Jonna

Rapenburg, Leiden