30 augustus

Vandaag onthaast bij Max. Kinderliedjes gezongen, flesjes gegeven, luiers verschoond en wandeltjes gemaakt. We genoten er allebei van.

29 augustus

Overal liggen stapels papier en hangen werkschema's. Is het echt nog maar een week geleden dat ik in Ierland zat???

28 augustus

De pepers hangen er decoratief bij. Er kan zo langzamerhand wel eens geoogst gaan worden.

27 augustus

Platte band en morgen fietstocht met school, dus er moest worden geplakt. Er was alleen geen gat te vinden. Dat wordt spannend morgen.

26 augustus

De Japandag in Zeist viel nogal in het water. De verhalenverteller moest zijn verhaal onderbreken om het publiek op het podium onder de tent te laten schuilen toen er een enorme hoosbui naar beneden kwam. Gelukkig lieten Anne en haar dansgroep zich niet weerhouden door de regen en gaven ze een in meer dan één opzicht spetterend optreden.

25 augustus

Schoonzus en zwager waren 25 jaar getrouwd, dus hup, de auto weer in en naar Zeeland gereden.

24 augustus

Afscheid van ons kasteeltje in Newbury en voor de laatste keer de auto inpakken.

Dover. In de verte ligt de boot al klaar. Het zit er weer op. Het plannen maken voor volgend jaar kan beginnen.

23 augustus

Vandaag de hele dag gereden en gevaren. Veel gezien -- zee, Wales, de rivier de Severn, brandweermannen die een brandende auto aan het blussen waren -- maar op zee was het bewolkt en de rest flitste te snel voorbij voor foto's. Daarom vandaag alleen maar het uitzicht vanuit onze hotelkamer in een kasteeltje in Newbury, waar we nog één keer een stop maken. Niet slecht! Alleen een beetje uitkijken voor rondvliegende golfballetjes. Het weerbericht voor morgen luidt 'rain preceded and followed by showers and in the North perhaps a touch of frost during the night'. Het lijkt Ierland wel. En Nederland?

22 augustus

Laatste dag Ierland. We rijden via de Wicklow Mountains naar ons laatste B&B-adres en eten zeebanket in het haventje van Kilmore Quay. Morgen vroeg op voor de boot naar Engeland.

21 augustus

Na alweer een full Irish breakfast gaan we op pad om Dublin te bekijken.

We lopen rond over het terrein van Trinity, de oudste universiteit van Ierland, maar gaan de topattractie, de bibliotheek en het oude Book of Kells (een manuscript uit ca. 800) maar niet bekijken, als we de lange rij zien.

Kijken in plaats daarvan een tijd geamuseerd naar deze meeuw, die over het gazon rondstapt alsof hij er de baas is.

In de plaatselijke boekwinkel scoor ik eindelijk David Vanns Dirt, waar ik al de hele vakantie naar op zoek was en zie en passant dat ze het door ons vertaalde The Instructions hier 'a triumph of a novel' en 'fantastic!' vinden.

Lisa Klaussmann staat hier op 12 in de top 20 - en Herman Koch met zijn The Dinner op 4, net na Fifty Shades of Grey, deel 1, 2 en 3!

En Anne doet wat ze al de hele vakantie van plan was: een viool kopen!

We blijken BBC2 op onze tv te kunnen ontvangen en kunnen dus met een afhaalpizza naar The Great British Bake Off kijken. Wat een genot.

20 augustus

Van Castlerock rijden we naar Belfast, waar we ons met voorbedachten rade laten strikken voor een rondrit per bus door de stad. Dat lijkt de makkelijkste manier om op een snelle manier (we hebben maar een paar uur) veel van de stad te zien. Zo horen we bijvoorbeeld dat het City Hospital, dat prins Charles 'het lelijkste gebouw van het land' noemde, van de plaatselijke bevolking nu de bijnaam Camilla heeft gekregen. 

En we zien veel muurschilderingen over The Troubles. Muurschilderingen maken is hier legaal en wordt alleen niet toegestaan als de eigenaar van de muur bezwaar maakt. Het is dan ook een populaire uitlaatklep, zo blijkt.

En ook hier veel Klausmann in de boekwinkels. Iedereen heeft het er blijkbaar zelfs over. :-)

En om een uur of vijf vertrekken we dan weer naar onze volgende bestemming: Áth Cliath oftewel Dublin.

19 augustus

De laatste dag in Castlerock gebruiken we om The Giant´s Causeway te bekijken, een natuurverschijnsel dat op de werelderfgoedlijst staat: basaltblokken die in honingraatvorm uit vulkaanuitbarstingen en ijstijden tevoorschijn zijn gekomen en omdat er aan de overkant in Schotland precies zo'n plekje is, hebben de Ieren bedacht dat het een wandelpad voor reuzen van de ene kant naar de andere is. Helaas niet zo verlaten als Donegal. Met busladingen worden de toeristen aangevoerd.

Daarna door naar Carrick-A-Rede waar zalmvissers 350 jaar geleden een touwbrug hebben gespannen over een stukje zee waar de zalmen doorheen zwemmen op hun trek. Nu is het een toeristische attractie.

Jeroen is op de vorige camping flink te pakken genomen door de daar aanwezige knutjes: 230 beten op één arm telde hij er. Dan nog zo'n arm, zijn hoofd, zijn nek en her en der nog zo wat plaatsen en dan kom je wel aan 800. Niet leuk, want het jeukt enorm.

18 augustus

Vandaag de - onzichtbare, want geen douane of slagbomen te bekennen - grens met Noord-Ierland overgestoken en dus moeten we weer in ponden betalen en rijdt iedereen weer met Britse kentekenplaten rond. Vrij bizar wel, vooral omdat het verder gewoon nog helemaal Ierland is: accent, landschap en ook het kenmerkende Ierse hoofdknikje ter begroeting. We maakten een korte stop in Londenderry, dat ze hier liever Derry noemen, waar we de stadsmuren rondliepen en naar een optreden van een niet onverdienstelijk spelend bandje luisterden, en reisden door naar Castlerock, waar ons schitterende hostel ligt, direct aan het strand, maar helaas ook weer zonder wifi.

17 augustus

Hier in Donegal is het uitgestrekt, leeg en heel erg mooi, maar er is ook bar weinig wifi. Vandaar de pauze van de afgelopen dagen. Maar we zijn er weer. Hierbij dus meteen maar wat extra foto's van de dag dat we eerst Castle Glenveagh bezochten, een negentiende-eeuws kasteel met een fraaie tuin, en daarna doorreden naar Horn Head waar ze de hoogste kliffen van Ierland hebben. Mooi!

's Avonds nog even naar de pub waar Ierse muziek werd gespeeld en waar ook Anne aan de Guinness ging!

16 augustus

Na het ontbijt vanochtend even vertaald om niet te ver achter te raken.

Daarna op pad voor een wandeling naar Slieve League, kliffen die 600 meter boven de zee uitsteken. Gepicknickt met rabarbertaart.

En de zon schijnt dus weer. Het is hier Jantje lacht, Jantje huilt met het weer. Nu maar duimen dat Jantje nog een tijd blijft lachen.

15 augustus

Sligo is Yeats-country, dus op naar Drumcliff waar de dichter op eigen verzoek begraven ligt. Hierboven het monument bij de ingang:

I have spread my dreams under your feet

Tread softly because you tread on my dreams.

En ook het graf had hij al per gedicht besteld:

Under bare Ben Bulben's head

In Drumcliff churchyard Yeats is laid.

An ancestor was rector there

Long years ago, a church stands near,

By the road an ancient cross.

No marble, no conventional phrase;

On limestone quarried near the spot

By his command these words are cut:

Cast a cold eye

On life, on death.

Horseman, pass by!

En inderdaad, naast het kerkje waar zijn overgrootvader pastoor was.

Daarna begon het te plenzen en dat hield niet meer op. Toen we bij de camping arriveerden, kregen we te horen dat er een stormwaarschuwing was uitgegaan en of we echt wel zeker wisten dat we in een tent wilden. Voor een tientje meer hadden ze nog wel een caravan staan, waar we met enige moeite wel met z'n drieën in zouden passen. Daar hadden we wel oren naar. Anne laat bevallig het interieur zien.

Deze gelukkige wending hebben we met een pint of Guinness en een maaltijd in de plaatselijke pub gevierd, waar de vader van Enya, bekend bij kenners van de Ierse muziek, de scepter zwaait.