28 december

 

Heerlijk winterweer vandaag, zon, vrieskou en sneeuw. 

We hebben een logee uit Nagasaki, Haruka, die een jaar in Engeland studeert en met de kerst Nederland wel eens wilde zien, dus Anne trok er vandaag met haar op uit naar Amsterdam. Wij doken aan het eind van de middag de bioscoop in voor Mommy van regisseur Xavier Dolan, een heftig drama over een onhandelbare puber en zijn moeder.

 

film: Mommy

27 december

foto: Jeroen

Van Chanou en Erik had Jeroen voor zijn verjaardag kaartjes gekregen voor een optreden van de Amsterdam Klezmer Band, dus 'despite snow, sleet, frost and biting winds' togen we naar Utrecht. Feestelijke muziek waarop stil blijven zitten geen optie was. Nu dus ook zaal Ronda van Tivoli gezien. Fraai.

foto: Tivoli

26 december

Stevige wandeling van een kilometer of 17 door het Panbos, landgoed Houdringe en Beerschoten gemaakt. Koud, maar lekker. Onderweg kwamen we dit tegen, wat geen dodenakker in de mist bleek, maar een veld met ingepakte jonge boompjes. (foto's: Jeroen)

25 december

Het kerstdiner werd dit jaar door ons verzorgd en aangezien we intussen al met z'n twaalven zijn, vereiste dat een kleine verbouwing: de meubels uit de zitkamer verhuisden naar de voorkamer en de tafel werd verlengd met een tuintafel, zodat we er met z'n allen aan pasten. Het menu: salade van biet, sinaasappel, pistache, geitenkaas en basilicum, curry met raita, spinazie, mangochutney, naan en papadums en bramen-frambozentrifle toe. Fusion, zeg maar.

21 december

Poes heeft tandsteen en ontstoken tandvlees en moet nu twintig dagen lang elke dag een half pilletje toegediend krijgen. Dat valt nog niet mee!

19 december

 

Dit wil ik al heel lang: op de taiko trommelen. Vrijdag gaf de taikogroep Yamato een workshop in Utrecht, vanaf januari komen er reguliere lessen. Yes! Les 1: als je klaar bent, armen in de lucht houden en niet meteen laten zakken. Dat doen die jongens en meiden van Raiden met hun danservaring meteen al beter.

17 december

Met Max de bibliotheek van Muiderberg verkend, lekker veel voorgelezen en drie boekjes mee naar huis genomen. Misschien wordt dat wel een nieuw ritueel op onze woensdagmiddag?

15 december

De voorlaatste les Japans alweer. Jammer, want daarna gaan sommige mensen niet verder, omdat ze het te druk hebben of omdat ze door een reis naar Japan te veel lessen zouden missen. Deze drie gaan gelukkig wel door. Als het goed is, hebben we net genoeg deelnemers om weer een lokaaltje te vullen (het minimum is tien).

13 december

 

Petra, die jaren naast een drukke baan heeft gestudeerd, is vorige maand (cum laude!) afgestudeerd en vierde dat vandaag met een high tea en voorafgaand een wandelingetje door het groen van Leidsche Rijn, mét pontje.

12 december

Astrid Huisman presenteert het taboespel

Het jaarlijkse vertalersfeestje was zeer geslaagd dit keer: leuke sprekers die wat te vertellen hadden (over het thema 'Mythes en taboes van het literair vertalen'), veel vragen uit de zaal, grappige entr'actes (een biechtstoel waarin vertalers hun vertaalzondes konden opbiechten, die gefilmd en aan het einde van de dag vertoond werden en een 'taboespel', een petje-op-petje-af-variant over (vertaal)taboes)) en ter afsluiting nog een gezellig etentje met Lidwien, Elles, Jan-Jaap, Marijke en anderen. Blij dat ik ondanks het drukke werkschema toch geweest ben.

8 december

Gisteren had Iris bakjes natto meegenomen naar Japanse les. Natto zijn gefermenteerde sojabonen, die een beetje naar blauwe kaas smaken, niet vies, maar ze zien er ongelofelijk smerig uit door de slijmdraden die ze trekken als je ze uit het bakje tilt. Brrr. Maar ik heb mijn afkeer overwonnen en een hapje geproefd. Dat kan dus ook weer van mijn bucketlist. De jongen die op de foto een hapje neemt is Maarten, de docent.

6 december

Donderdag was Marijke jarig en ze had met ruime hand taart ingekocht. In een tupperwarebakje kreeg ik een flink stuk mee, zodat we vandaag een heel chic dessert hadden (zoiets noem je geen toetje). Een mooie beloning na een dag hard werken van iedereen.

Senne studeerde voor zijn tussentoets statistiek en zaagde een kerstboom op maat.

Anne deed vertaalhuiswerk en kookte een verrukkelijke aardappelgratin.

Ik stopte last minute een flinke lading bollen in de grond.

En Jeroen struint door Istanbul op zoek naar een dharbuka (trommel).

5 december

Sinterklaas in Muiderberg, voor Max de eerste keer dat hij het bewust meemaakte en dan zijn het allemaal nog knap verwarrende toestanden. Hij sloeg zich er kranig doorheen en was aandoenlijk blij met alles, of dat nou een cadeautje voor hemzelf was of een zes die 'opa Juud' gooide bij het dobbelspel.

Na afloop waren er thuis ook nog cadeautjes uit te pakken, die we die jaar met ter plekke verzonnen instantgedichtjes aan elkaar gaven.

30 november

 

Vanmiddag met z'n vieren sinterklaasinkopen in Utrecht gedaan, twee aan twee de stad in -- eerst Jeroen & Senne en Anne & Maaike, na drie kwartier gewisseld van partner -- en redelijk geslaagd. Daarna Jeroen afgezet in Nieuwegein waar hij nog twee uur heeft geholpen bij het leggen van het laminaat. Wat een vloeroppervlak heeft zo'n huis dan. Pfff. Maar het is gelukt. Weer een stapje verder en dat is maar goed ook, want de verhuisdatum nadert snel (10 december).

29 november

 

 In en rond Middelburg gewandeld met Sofie, de dochter van Liesbeth, die meegaat op onze Turkijereis volgend jaar juni. Een aangename kennismaking en erg leuk om eens in de omgeving van Middelburg te lopen, waarvan ik alleen het centrum ken. Prachtig vogelgebied (een volgende keer verrekijker en vogelgids mee!), zon en aangenaam gezelschap. En op de terugweg had zelfs bus 53 de gewenste vijf minuten vertraging, zodat we geen halfuur op het koude busstation hoefden te kleumen in afwachting van de volgende. Alleen vergeten een foto van de schaal zelfgebakken gevulde koeken van Sofie te maken, die hier eigenlijk niet hadden mogen ontbreken. Stom!

26 november

Maxdag. Sinds kort is hij gek op voorlezen, dus eindelijk kan ik los! Meteen twee boekjes uit de eigen kast meegenomen, die in de smaak vielen. Ik verheug me al op al het moois dat ons nog wacht. Nog maar even profiteren van de relatieve rust, want volgend jaar juni komt er een broertje of zusje. Hoera!

24 november

Moeilijke keuze vanavond: Japanse les of naar de opening van het Hemingwayfestival door Michael Palin. Toch maar voor het laatste gekozen, want wanneer krijg je nou de kans om zo dicht bij huis naar een optreden van Michael Palin te gaan? Anne kwam er speciaal nog even voor terug uit Leiden. Gezellig!

Het was mijn eerste kennismaking met het nieuwe Tivoli-Vredenburg en die viel niet mee. Tjonge, wat een rotgeluid, zeg. Voor de pauze waren de stemmen één misselijkmakende brij waar af en toe wat woorden uit te destilleren vielen, na de pauze was het beter. Waarschijnlijk is het voor muziek prima, maar voor dit soort praatavonden bleek de zaal hopeloos ongeschikt, in elk geval voor degenen die op het eerste balkon zaten. 

De combinatie Hemingway-Palin trok veel publiek. Pythonfan en medeboekgrrl Rianne was er uiteraard ook. Verder de nodige collegae uit het boekenvak en een enkele BN-er (ik zat naast een verveeld kijkende Ingmar Heytze (maar misschien had hij ook gewoon last van de geluidsbrij) en iets verderop zat een zich hevig amuserende Philip Freriks). Ik geloof niet dat ik het enthousiasme van de mannen op het podium (behalve Palin ook nog Hans Bouman, Jan van Mersbergen, Michaël Stoker en Joris Smeets) voor Hemingway kan delen, maar misschien moet ik alsnog The Old Man and the Sea maar lezen, een boek waar je op de middelbare school niet mee gezien wilde worden, omdat dat alleen werd gelezen door de uittrekselmeute. Ik zal het op mijn lijstje zetten.

Zie je Jeroen zitten? In de spotlights op het eerste balkon. Wij zitten er onzichtbaar naast. (foto: Gea Schelhaas)

23 november

 

 Klussen in het nieuwe huis van Jorn en Gina. De dorpelingen spreken er schande van, werken op zondag en nog wel in de voormalige pastorie, maar intussen ligt dat vloertje toch maar mooi.

22 november

foto: Jeroen

22 november en nu pas bloeit de cosmea die ik zelf had gezaaid. 

Vreemd, maar wel welkom tussen de al flink kale bomen en struiken.

21 november

Jammer dat Leiden zo ver weg is, ik had wel even willen gaan kijken bij dit optreden van Raiden vanavond.

20 november

Vandaag in Amsterdam gegeten bij Elles, de collega met wie Lucie en ik verhalen van Lucia Berlin gaan vertalen. Hebben we heel veel zin in, ook al hadden we eigenlijk al genoeg te doen. Maar samen met Elles moet het lukken.

Lucia Berlin in 1989 (foto: Alastair Johnston)

A Manual for Cleaning Women compiles the best work of the legendary short-story writer Lucia Berlin. With her trademark blend of humor and melancholy, Berlin crafts miracles from the everyday—uncovering moments of grace in the cafeterias and Laundromats of the American Southwest, in the homes of the Northern California upper classes, and from the perspective of a cleaning woman alone in a hotel dining room in Mexico City.
     The women of Berlin's stories are lost, but they are also strong, clever, and extraordinarily real. They are hitchhikers, hard workers, bad Christians. With the wit of Lorrie Moore and the grit of Raymond Carver, they navigate a world of jockeys, doctors, and switchboard operators. They laugh, they mourn, they drink. Berlin, a highly influential writer despite having published little in her lifetime, conjures these women from California, Mexico, and beyond. Lovers of the short story will not want to miss this remarkable collection from a master of the form.

Stories from a lost American classic "in the same arena as Alice Munro" (Lydia Davis)
"In the field of short fiction, Lucia Berlin is one of America's best kept secrets. That's it. Flat out. No mitigating conditions." —Paul Metcalf

12 november

 

 Vandaag niet achter de computer, maar rennen, steentjes in het water gooien, verstoppertje spelen, tekenen, mandarijntjes eten, voorlezen, luiers verschonen, met de treinen spelen, dansen, puzzels leggen en een beetje werken tijdens het middagslaapje van Max. Mooie dag weer.

Waar is Max?

Daar is Max!