11 mei

Ga je een weekendje weg, staat het gras meteen tot je knieën. Mag ik effe een teiltje?

Tokio 10 mei

Woord vooraf

1) Sorry mam, maar Gina heeft haar kabeltje voor het fototoestel niet mee dus kan de beloofde foto van het kantoortje niet geblogt worden. Wel hebben we voor compensatie gezorgd.

2) En weer sorry mam, ik had je bericht nog niet gelezen en dus geen foto gemaakt van een taxi.

En nu weer verder met vandaag.

Ik ontmoette vandaag Rieko Kawasaki, de mevrouw die alles heeft geregeld, en meneer Fukada, de directeur die 18 jaar in Nederland heeft gewoond en daarom ook Nederlands spreekt. Ik kreeg een eigen kantoortje waar ik simpel administratief werk moest verrichten. We hebben geluncht met Gina's Japanse collega's Kazuo en Takeshi in een Frans restaurantje (met écht Franse ober). Aan het eind van de middag kreeg Gina het adres van een mangawinkel van een van haar collega's en daar gaan we zo naartoe.

Nu eerst de foto, de uitleg komt daarna.

Dit zijn twee van Gina's Japanse collega's, de rechtse ging ook mee met de lunch. Op de achtergrond zie je een cilinder vol pingpongballetjes. Eén balletje staat symbool voor een bezoek aan een cliënt. Het is de bedoeling dat je een balletje uit de bak haalt voor elk bezoek dat je maakt, en wie aan het eind van het jaar de meeste balletjes heeft, krijgt een beloning. De meneer links op de foto staat op dit moment voor, vandaar natuurlijk die grote glimlach. Het doel voor vorig jaar was 500 balletjes en toen werden er 630 gehaald, dit jaar is het doel 750 balletjes, en meneer Fukada hoopt dat er dan 1000 worden gehaald.

Nu naar de winkel en eten.

10 mei

Door zondagstille straatjes geslenterd, muntthee gedronken bij de moskee, de Jardin des Plantes bewonderd, de mis bijgewoond in de Notre Dame, ijs gegeten op Ile Saint Louis, Annes blogbijdragen gelezen in een internetcafé en toen weer naar huis. Een welbesteed weekend.

9 mei

Met Joke in Parijs om Anne weg te brengen (goede smoes!). Uiteraard ook nog maar even aan het sightseeën geslagen. Dat moest maar een traditie worden, hebben we besloten, ook als Anne niet meer hoeft te worden weggebracht.

8 mei

Oei, ik loop achter met mijn foto's door alle drukte hier. Op 8 mei logeerde Janneke hier nog en kregen Jeroen en ik dit mooie Indiase kookboek van haar en Anne het afternoon tea-heerlijkhedenboek.

Tokio 9 mei

UPDATE
Nee Jeroen, het is hier nu nog steeds 9 mei hoor. We lopen "maar" 7 uur voor.


Anyway hier is een foto van het eten (het voorgerecht althans), Gina heeft nog een foto van AL het eten bij elkaar maar die heb ik niet dus pech voor jullie. >:3

Maar goed: we waren de enige twee mensen in het restaurant, dus de kok moest speciaal voor ons komen koken, en iedereen was met ons bezig, iedereen was ZO beleefd dat je er bang van zou worden, echt ALLES (tot aan stoel aanschuiven) werd voor ons gedaan... HEEL aardig natuurlijk, maar hee, wij zijn echt geen speciale mensen hoor! Ik schaamde me rot dat ze zo lief waren want dat verdienen wij helemaal niet. Zij zeiden bij alles "arigatou gozaimasu" terwijl WIJ dat moesten doen (altijd na iets dat zij voor ons deden, zoals het eten aangeven).


Hier de foto dus.


//End of update




We zijn net de stad in geweest, naar de wijk Ginza waar veel winkels nog open waren, dus op zondag. De winkels waren niet heel speciaal maar het leukste was dat we in een café, dat uitzicht heeft op een druk kruispunt, taart hebben gegeten terwijl we aan people-watching deden. Er waren veel Japanse vrouwen in traditionele kledij, erg mooi om te zien, en ook veel jonge meisjes met van die kousen. Op het gebouw tegenover het café was reclame te zien op een groot tv-scherm, en ik zag zelfs een reclame langskomen voor het downloaden van Final Fantasy VII op je PSP (mijn favoriete spel, dat met Sephiroth, het is uit 1998 of zo, en nog steeds populair dus). We zijn ook een muziek-/DVD-winkel ingeweest maar het was moeilijk te zien wat er nou aangeboden werd aangezien alles in het Japans was - tenminste, bijna alles, want er waren ook soundtracks van bijvoorbeeld Titanic te koop. Het was leuk om rond te kijken en ik zag zelfs nog wat anime liggen.

Toen namen we de taxi terug naar het hotel (erg mooie taxi's hebben ze hier) en daar zitten we nu. We gaan zo eten.

(yes, this huge patch of text is supposed to make up for the lack of photographs, but I might snap a shot of my dinner or something. And my switching to English has no reason at all. I do it all the time. I LOVE THAT LANGUAGE.)

Speciaal bericht aan Senne: Perenkind.

Enige nieuwe foto tot nu toe: de souvenirs die we allebei voor de Japanners meegebracht hebben.

Oh en we zitten trouwens op de 18e verdieping van het hotel! En het is supersjiek, een aardige Japanse meneer bracht onze koffers zelfs naar boven! En als je een taxi wilt hoef je het maar aan de portier (of hoe dat heet) te vragen en die vertelt dan de taxichauffeur waar je heen moet. Je zou er bijna verlegen van worden, zoveel aardigheid.

EN ik heb blaren op mijn kleine teentjes van het lopen op mijn nieuwe sandalen.

EN nu stop ik met praten want dit is een FOTOblog.

Tokio 8 mei

We zijn in Tokio!
(Nederlandse tijd: 23.30 -- Japanse tijd: 6.30, geen 8 mei meer dus)

Uitzicht vanuit het hotel:

Hotelkamer:

Gina denkt water te kopen maar nee, het is een drankje genaamd "Pocari Sweat". Yum?

Ja de foto is geflipt, maar deze computer is te sloom en ik ben te lui om hem te ontflippen.