1) Sorry mam, maar Gina heeft haar kabeltje voor het fototoestel niet mee dus kan de beloofde foto van het kantoortje niet geblogt worden. Wel hebben we voor compensatie gezorgd.
2) En weer sorry mam, ik had je bericht nog niet gelezen en dus geen foto gemaakt van een taxi.
En nu weer verder met vandaag.
Ik ontmoette vandaag Rieko Kawasaki, de mevrouw die alles heeft geregeld, en meneer Fukada, de directeur die 18 jaar in Nederland heeft gewoond en daarom ook Nederlands spreekt. Ik kreeg een eigen kantoortje waar ik simpel administratief werk moest verrichten. We hebben geluncht met Gina's Japanse collega's Kazuo en Takeshi in een Frans restaurantje (met écht Franse ober). Aan het eind van de middag kreeg Gina het adres van een mangawinkel van een van haar collega's en daar gaan we zo naartoe.
Nu eerst de foto, de uitleg komt daarna.
Dit zijn twee van Gina's Japanse collega's, de rechtse ging ook mee met de lunch. Op de achtergrond zie je een cilinder vol pingpongballetjes. Eén balletje staat symbool voor een bezoek aan een cliënt. Het is de bedoeling dat je een balletje uit de bak haalt voor elk bezoek dat je maakt, en wie aan het eind van het jaar de meeste balletjes heeft, krijgt een beloning. De meneer links op de foto staat op dit moment voor, vandaar natuurlijk die grote glimlach. Het doel voor vorig jaar was 500 balletjes en toen werden er 630 gehaald, dit jaar is het doel 750 balletjes, en meneer Fukada hoopt dat er dan 1000 worden gehaald.
Nu naar de winkel en eten.
8 opmerkingen:
Ha, die Anne! Die foto van die taxi komt vast nog wel. ;-) En die van het kantoortje ook (misschien kan Gina er morgen een met jouw camera nemen?). Leuk, dat verhaal over die pingpongballetje en die foto erbij. Veel plezier in de mangawinkel straks! Dikke knuf, ook voor Gina! xxx
Grrr, pingpongballetjeS natuurlijk.
Hoe zit het met de kleurtjes die jullie dragen? Maaike en ik voelden ons zo toeristisch uitgedost met ons lila en rood. De Parijzenaars gingen en masse in zwart of een andere donkere kleur gekleed. In de lente!
Ik stond vandaag laat op en realiseerde me dat jouw werkdag er al bijna op zat, verheugde me al op een verslag.
En als je er dan zo'n balletje uitgehaald hebt, waar laat je het dan? Heeft elke medewerker zijn of haar eigen minicontainer?
Heb je al wat Japanse woordjes kunnen zeggen?
@mama: Ja, we willen een dag speciaal eropuit gaan om foto's te maken van de grappige dingen (het plastic eten enzo)
@oma: dat valt wel mee, hier val je op een andere manier op, namelijk dat je er niet aziatisch uit ziet! Op het werk is wel iedereen deftig, en buiten lopen veel jongeren in schooluniform
@papa: ja, ze sparen hun balletjes dan in hun eigen bak (eigenlijk meer een soort etui, met rits)
En ik heb al "itadakimasu" gezegd voor het eten (toen we met de Japanners uit eten waren) en een paar keer "arigatou" tegen serveersters die geen Engels konden :)
Zo leuk, Anne, om je avontuur op deze manier te kunnen volgen! Ik kijk uit naar de foto's van de grappige (en vooral de voor-japanse-mensen-gewone-maar-voor-ons-ongewone) dingen.
Koek.
Leeeeuk, weer genoten van je stukje :D ga zo door :)
Wat zijn ze geel!
Een reactie posten