Tokio 9 mei

UPDATE
Nee Jeroen, het is hier nu nog steeds 9 mei hoor. We lopen "maar" 7 uur voor.


Anyway hier is een foto van het eten (het voorgerecht althans), Gina heeft nog een foto van AL het eten bij elkaar maar die heb ik niet dus pech voor jullie. >:3

Maar goed: we waren de enige twee mensen in het restaurant, dus de kok moest speciaal voor ons komen koken, en iedereen was met ons bezig, iedereen was ZO beleefd dat je er bang van zou worden, echt ALLES (tot aan stoel aanschuiven) werd voor ons gedaan... HEEL aardig natuurlijk, maar hee, wij zijn echt geen speciale mensen hoor! Ik schaamde me rot dat ze zo lief waren want dat verdienen wij helemaal niet. Zij zeiden bij alles "arigatou gozaimasu" terwijl WIJ dat moesten doen (altijd na iets dat zij voor ons deden, zoals het eten aangeven).


Hier de foto dus.


//End of update




We zijn net de stad in geweest, naar de wijk Ginza waar veel winkels nog open waren, dus op zondag. De winkels waren niet heel speciaal maar het leukste was dat we in een café, dat uitzicht heeft op een druk kruispunt, taart hebben gegeten terwijl we aan people-watching deden. Er waren veel Japanse vrouwen in traditionele kledij, erg mooi om te zien, en ook veel jonge meisjes met van die kousen. Op het gebouw tegenover het café was reclame te zien op een groot tv-scherm, en ik zag zelfs een reclame langskomen voor het downloaden van Final Fantasy VII op je PSP (mijn favoriete spel, dat met Sephiroth, het is uit 1998 of zo, en nog steeds populair dus). We zijn ook een muziek-/DVD-winkel ingeweest maar het was moeilijk te zien wat er nou aangeboden werd aangezien alles in het Japans was - tenminste, bijna alles, want er waren ook soundtracks van bijvoorbeeld Titanic te koop. Het was leuk om rond te kijken en ik zag zelfs nog wat anime liggen.

Toen namen we de taxi terug naar het hotel (erg mooie taxi's hebben ze hier) en daar zitten we nu. We gaan zo eten.

(yes, this huge patch of text is supposed to make up for the lack of photographs, but I might snap a shot of my dinner or something. And my switching to English has no reason at all. I do it all the time. I LOVE THAT LANGUAGE.)

Speciaal bericht aan Senne: Perenkind.

Enige nieuwe foto tot nu toe: de souvenirs die we allebei voor de Japanners meegebracht hebben.

Oh en we zitten trouwens op de 18e verdieping van het hotel! En het is supersjiek, een aardige Japanse meneer bracht onze koffers zelfs naar boven! En als je een taxi wilt hoef je het maar aan de portier (of hoe dat heet) te vragen en die vertelt dan de taxichauffeur waar je heen moet. Je zou er bijna verlegen van worden, zoveel aardigheid.

EN ik heb blaren op mijn kleine teentjes van het lopen op mijn nieuwe sandalen.

EN nu stop ik met praten want dit is een FOTOblog.