
Het regent dat het giet als we wakker worden in Tokio. Het doel van de dag, de berg Fuji beklimmen, lijkt kansloos. We klampen ons vast aan het meest positieve weerbericht voor Fuji en omgeving dat we op internet kunnen vinden en gaan toch maar naar het Shinjuku-station om de bus van 7.40 te nemen. Het blijkt een prima beslissing te zijn. De regen wordt minder en als we bij het "vijfde station" Fuji Subaru Line, het startpunt van de Yoshida-trail, aankomen (op 2300 meter hoogte) komt zelfs de zon tevoorschijn. We beginnen aan de klim, eerst door een stuk bos, tot aan het zesde station. Prima te doen. Maar vanaf dat punt begint het echte werk. We klimmen en klauteren (en rusten) zeven uur lang, naar het achtste station, de berghut Fujisan-hotel, op 3250 meter. Daar krijgen we een maaltijd (curry) een bentobox voor het ontbijt, en we krijgen drie plaatsen aangewezen op een slaapzaal waar zo ongeveer 100 personen hutje mutje naast elkaar kunnen liggen. Je bagage hang je aan een haak boven je. De totale capaciteit van het Fujisan hotel is 350 gasten, en dan te bedenken dat het niet de enige berghut op deze hoogte is.We zijn moe en bezweet, maar er is geen water op de berg, dus het enige wat we kunnen doen is in bed kruipen.We willen namelijk de zon zien opkomen vanaf de top, nog een uurtje of twee klimmen, met honderden tegelijk in file in het donker. En daarom zullen wij, en de meeste andere gasten, om 2 uur 's nachts gewekt worden door het personeel...
 |
| Een torii onderweg |
 |
| We kijken vrijwel voortdurend op de wolken beneden |
 |
| Mooi om al die gekleurde mensen te zien die ook naar boven zwoegen |
 |
| Aangekomen bij het achtste station |
 |
| Nog even een curry wegwerken en dan (om 18.00....) onder de wol |
|
|
(wordt vervolgd)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten