Slepend been, drietand, Neptunus met drietand, zo onthielden Jeroen en ik de kanji van de naam van de halte waar we vandaag moesten uitstappen, want zonder Anne op stap in Japan valt nog niet mee. Maar we hebben het gered. Op eigen kracht uitgecheckt, bus genomen naar mooie kloof, daar gewandeld, bus weer terug, bagage opgehaald, trein naar Tokio en daar naar het park gelopen waar Anne haar yosakoitraining had. De geluiden in het filmpje (opgenomen in de schemer) zijn cicaden.
 |
| ontbijt in het hotel |
 |
| Onderweg veel bloemen in tuintjes en bermen. |
 |
| Rots die andere rots net niet raakt, bijzonder genoeg voor de locals om er muntjes naartoe te gooien (zal wel geluk brengen of zo). |
 |
| Dit beeldje doopten we Otto. |
 |
| Die kant op. |
 |
| Kabelbaan naar Mount Rakanji. |
 |
| En ook muntjes in de rots waar we onderdoor liepen. |
 |
| Een van de watervallen. Lekker koel. Konden we goed gebruiken, want het was weer een snoeihete dag. |
3 opmerkingen:
Tja, daar sta je dan in de taaljungle! Knap gedaan. Zijn dat krekelgeluiden op het trainingsfilmpje?
interessante en mooie foto's !
Ja, klopt, Ben. Wat een herrie, hè!
Een reactie posten