Max kletst je inmiddels de oren van het hoofd: over trams en gras tussen de rails, stenen die al dan niet in gaten passen, grote dan wel kleine honden en tussendoor zingt hij graag een liedje. Deze steen paste niet in het gat van de bank waar ik op zat. Ook niet ondestebofe.
's Avonds bij Marijke gegeten en het kantoor bij haar om de hoek bezichtigd waar ze een hoekje heeft gehuurd om in het gezelschap van andere zzp'ers te kunnen werken. Zag er goed uit.

1 opmerking:
morgen mogen wij weer!
Een reactie posten