Eigenlijk was het plan om samen met Anne, die in Amsterdam op de poezen van Auke past, een stadswandeling te maken, maar er was slecht weer voorspeld op deze eerste zomerdag, dus togen we naar Eye voor
Histórias que só existem quando lembradas ('Verhalen die alleen bestaan als ze worden herinnerd'), een erg trage, maar als je je daaraan kon overgeven zonder in te dommelen toch wel bijzonder fijne film.
2 opmerkingen:
Ah, vonden jullie 'm ook zo mooi? Ik ook! En liepen er bij jullie ook mensen de zaal uit?
Nee, volgens mij is iedereen blijven zitten, maar het had me niet verbaasd als het was gebeurd. Dit tempo is vast niet voor iedereen aantrekkelijk. Ik had erg lopen haasten die dag en vond het juist wel lekker.
Een reactie posten