Mijn vriendin Isabelle wordt vijftig en voor een samen te stellen vriendenboek ter gelegenheid daarvan werd mij om een bijdrage gevraagd. Geïnspireerd op bovenstaande foto van een bezoek aan haar en haar gezin in België heb ik vandaag onderstaand sonnet geschreven. Ben benieuwd wat ze ervan vindt!
Zoals daarginds de zomers waren
in Dworp en Alsemberg: het glooiend land,
de korenvelden en fietsend langs de rand
de kindr’en met het zonlicht in hun haren.
Mosselen, wijn en in het haardvuur staren,
de hond na ‘t rennen slapend in zijn mand,een ijsbaan graven, eekhoorns in het zand
en samen lachen, ’t waren gouden jaren.
De kind’ren vliegen uit, Dworp werd verruild voor Wenen
wat bleef zijn foto’s en een warm gevoel
en af en toe een hunkering de tijd te keren.
Eén voornemen staat vast, als was ’t gegrift in stenen:
Te reizen met het Belvedere als doel
elkaar weerzien en onze vriendschap te fêteren!
4 opmerkingen:
Fraai gedaan!
Wow zeg, wist niet dat je dat kon.
Sterke beginregel ! Zoals ..
Alleen de stenen lijken aan rijmdwang ontsproten.
Je Sinterklaasgedichten zijn al altijd sterk, maar dit is andere koek !
Mooi!
Grtz
Dank! @joke: ja, dat laatste terzet zit me nog niet helemaal lekker, maar ach, ik vind het ook wel welletjes (de deadline is morgen). misschien valt me vandaag nog wat in, maar anders is het mooi geweest. Met dank aan Max, die me in de juiste weemoedige stemming bracht!
Een reactie posten