We kregen van elk hoofdstuk uit het boek een zin voorgeschoteld met de oude vertalingen van John Vandenbergh (die wij vroeger thuis in de kast hadden staan) en van Paul Claes en Mon Nys (die volgens de heren vol staat met 'keurige, door misplaatste voorzichtigheid ingegeven zinnen') en vervolgens hun eigen voorlopige vertaling. Altijd fijn, dat mierenneuken op de vierkante centimeter, al sloegen de heren af en toe wel door in hun commentaar op de andere vertalingen ('"Een gele kamerjas, die loshing", daar struikel je toch over, dat ziet er toch niet uit, loshing, het lijkt wel een onbekend Engels woord of een merk, Loshing: Een gele kamerjas, die Loshing, weet je wel, of was het die van badstof?').
Geïnspireerd maar weer door met de eigen vertaling.
3 opmerkingen:
ik ben ook heel benieuwd. de grondtekst daar kwam ik niet doorheen.
''(die wij vroeger thuis in de kast hadden staan)'' Grappig dat je de voltooid verleden tijd moet gebruiken om aan te geven dat het om je 'thuis van vroeger' gaat, want de vertaling staat er nog steeds.
Even ter voorbereiding - je MOET tenminste een weekend in Dublin doorbrengen voordat je Ulysses kunt lezen. Ga bij voorkeur rondom Bloomsday (juni 16) dan kan je allemaal events eromheen ook meemaken.
Een reactie posten