Tijdens de Vertaaldagen in Utrecht werd er dit jaar erg veel naar de grond gekeken: de hele middag rende er een muis rond onder de bioscoopstoelen en telkens zag je groepjes mensen in de zaal schrikken en lachen en wijzen. Ik zat ook niet echt rustig. Voelde steeds gekriebel. En nee, ik kreeg de muis niet zo gek dat hij kwam poseren. Pas toen ik de lensdop erop had gedaan en het toestel had uitgezet, kuierde hij op zijn gemakje door ons gangpad. Dammit.vrijdag 10 december 2010
10 december
Tijdens de Vertaaldagen in Utrecht werd er dit jaar erg veel naar de grond gekeken: de hele middag rende er een muis rond onder de bioscoopstoelen en telkens zag je groepjes mensen in de zaal schrikken en lachen en wijzen. Ik zat ook niet echt rustig. Voelde steeds gekriebel. En nee, ik kreeg de muis niet zo gek dat hij kwam poseren. Pas toen ik de lensdop erop had gedaan en het toestel had uitgezet, kuierde hij op zijn gemakje door ons gangpad. Dammit.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
door de kou komen de muizen in de huizen. Ik had 's nachts steeds de balkondeur een beetje open, maar de afgelopen week maar niet.
Een reactie posten