30 oktober

Jeroen dook vandaag met de Sardesband en drie van de Sardettes een heuse studio in om een lied op te nemen voor collega Loes die afscheid neemt. Binnenkort in dit theater: het nummer én de videoclip.

29 oktober

Het is vreemde-vruchtenweek: we aten cirimoya (links) en pitihaya. Zoals wel vaker in het leven bleek de minst mooie de interessantste. De pitihaya smaakte nergens naar, helaas. Leuk experiment, maar geen blijvertjes.

28 oktober

Alweer uit eten, nu met collega-vertaler Marijke vd M. Het was zo geanimeerd dat ik pas op het busstation bedacht dat ik nog geen foto had en toen was Marijke al terug naar Amsterdam.

27 oktober

Het is fair-trade-week en dat leek Jorn en Gina een uitgelezen gelegenheid voor een etentje. Daar zijn we natuurlijk altijd voor in. Bij Lokaal Victoria in Zeist gingen we voor het verrassingsmenu. De cuisson van het hert was niet perfect (wie kijkt er de laatste tijd wat te vaak naar Topchef?) en de bediening liet ons wel erg lang wachten, maar verder was het niet slecht. Een 7.

26 oktober

Mijn exemplaar van De grote zaal opgehaald bij de bieb. Ziet er aantrekkelijk uit. Ben er wel benieuwd naar. Maar eerst nog een heleboel andere dingen lezen, allereerst het te vertalen manuscript voor de komende maanden.

25 oktober

Anne is deze week thuis om te blokken voor de tentamens. Gelukkig heeft ze ook nog tijd voor andere zaken, honingkoekjes bakken bijvoorbeeld.

24 oktober

Plaatje uit de film Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives, want zelf geen foto gemaakt vandaag. Ik ben er nog niet uit wat ik nou van deze film vind. Heel traag is hij, zo traag dat Jeroen en ik allebei af en toe indommelden. Dat blijkt een trend te zijn, Slow Movies, maar deze was wel heel traaaaaag. Gouden Palm gewonnen in Cannes, jubelrecensies in alle kranten die ertoe doen plus de VPRO-gids, maar ik zag het er nog niet zo in. Misschien komt die waardering ook vertraagd op gang. We zullen zien. Eerst maar eens een nachtje over slapen dan. De harige aapgeesten met hun rode lichtjesogen die bezoekers uit de toekomst bleken waren in elk geval wel komisch. Net als de prinses die met een meerval paarde. Of de monnik die het in de tempel maar eng vond. Alleen dat tempo...