De proloog van de Tour hebben we thuis gekeken. Veel te heet in Utrecht. Maar 's avonds zijn we wel nog even de stad ingegaan, waar op alle pleinen muziek was en veel gezelligheid. Jeroen kiekte de Dom die rood-wit-blauw verlicht was.
maandag 6 juli 2015
4 juli
De proloog van de Tour hebben we thuis gekeken. Veel te heet in Utrecht. Maar 's avonds zijn we wel nog even de stad ingegaan, waar op alle pleinen muziek was en veel gezelligheid. Jeroen kiekte de Dom die rood-wit-blauw verlicht was.
3 juli
Senne en Gerben gaan surfen in Moliets. Ik moest ze naar Rotterdam brengen omdat het gebruikelijke ophaalpunt van de bus in Utrecht onbereikbaar was vanwege de Tour de France, die de dag erna vanuit Utrecht van start zou gaan.
Senne snakt ernaar om eindelijk weer eens wat golven te pakken. Hopelijk zit het weer mee. Met de zon zal het wel lukken, nu maar duimen dat er ook goede golven zijn. We kregen de volgende ochtend in elk geval al meteen een appje dat ze veilig aangekomen waren. Mét foto van het kamp.
zaterdag 4 juli 2015
29 juni
Lucie en ik zijn de afgelopen maanden keihard bezig geweest om dit boek op tijd af te hebben en vandaag konden we het inleveren. Heel even opluchting, maar daarna snel door met het volgende project dat nog sneller af moet. Nog even doorbijten, dus.
Over Fates and Furies:
An
absorbing story of a modern marriage framed in Greek mythology.
Groff’s sharply drawn portrait of a marriage begins on a cold Maine beach, with newlyweds “on their knees, now, though the sand was rough and hurt. It didn’t matter. They were reduced to mouths and hands.” This opener ushers in an ambitious, knowing novel besotted with sex—in a kaleidoscope of variety—much more abundant than the commune-dwellers got up to in Groff’s luminous Arcadia (2012). The story centers first on Lancelot “Lotto” Satterwhite, a dashing actor at Vassar, who marries his classmate, flounders, then becomes a famous playwright. Lotto’s name evokes the lottery—and the Fates, as his half of the book is titled. His wife, the imperial and striking Mathilde, takes over the second section, Furies, astir with grief and revenge. The plotting is exquisite, and the sentences hum; Groff writes with a pleasurable, bantering vividness. Her book is smart, albeit with an occasional vibrato of overkill. The author gives this novel a harder edge and darker glow than previous work, echoing Mathilde’s observation, “She was so tired of the old way of telling stories, all those too worn narrative paths, the familiar plot thickets, the fat social novels. She needed something messier, something sharper, something like a bomb going off.” Indeed it is.
An intricate plot, perfect title, and a harrowing look at the tie that binds.
Groff’s sharply drawn portrait of a marriage begins on a cold Maine beach, with newlyweds “on their knees, now, though the sand was rough and hurt. It didn’t matter. They were reduced to mouths and hands.” This opener ushers in an ambitious, knowing novel besotted with sex—in a kaleidoscope of variety—much more abundant than the commune-dwellers got up to in Groff’s luminous Arcadia (2012). The story centers first on Lancelot “Lotto” Satterwhite, a dashing actor at Vassar, who marries his classmate, flounders, then becomes a famous playwright. Lotto’s name evokes the lottery—and the Fates, as his half of the book is titled. His wife, the imperial and striking Mathilde, takes over the second section, Furies, astir with grief and revenge. The plotting is exquisite, and the sentences hum; Groff writes with a pleasurable, bantering vividness. Her book is smart, albeit with an occasional vibrato of overkill. The author gives this novel a harder edge and darker glow than previous work, echoing Mathilde’s observation, “She was so tired of the old way of telling stories, all those too worn narrative paths, the familiar plot thickets, the fat social novels. She needed something messier, something sharper, something like a bomb going off.” Indeed it is.
An intricate plot, perfect title, and a harrowing look at the tie that binds.
26 juni
Ik ondertitel al maanden niet meer en het ziet er ook naar uit dat ik het voorlopig niet meer zal doen - te veel boeken en te weinig werk in ondertitelaarsland - maar de borrel die in Amsterdam werd georganiseerd heb ik toch maar niet aan mijn neus voorbij laten gaan. Te veel leuke mensen die ik wel weer eens wilde zien, prachtig weer en een heel mooi plekje aan het water, Pllek aan het IJ, een aanrader voor wie op een mooie plaats heel lekker biologisch wil eten. Alleen het tochtje met de gratis pont vanaf het Centraal Station voelt al als vakantie. Aanrader dus (onderste foto van de website van Pllek).
21 juni
 |
| (vriendin uit mijn Liverpooltijd) Wilma en Adri |
 |
| de restanten van de boekenruil van 20 juni mochten meegenomen worden |
 |
| Turkijegangers Sophie en Chanou |
 |
| (tante) Doke en Maurits |
 |
| Marijke en Sophie |
donderdag 2 juli 2015
12-20 juni
woensdag 1 juli 2015
juni - vakantie Turkije
 |
| Not That Kind Of Girl, maar dan in het Turks |
 |
| Veel straatkatten in Istanbul en veel kattenliefhebbers in onze groep |
 |
| Erik koopt glaasje sinaasappelsap |
 |
| haventje in Istanbul waar we moesten wachten op de boot |
 |
| ons onvolprezen hotel in Istanbul waar Murat, Murat en Bora ons het gevoel gaven dat we thuis waren |
 |
| en het onvolprezen hotel in Cappadocië, waar Murat ons de kamer met het bubbelbad gunde :-) |
Abonneren op:
Posts (Atom)