Mooie boeken waren het ook, bijna geen tegenvallers. Joseph O'Connor was een ontdekking, daar wil ik meer van lezen. Colm Tóibín ook. Van David Vann heb ik er meteen maar twee gelezen (allebei mooi, maar ze leken wel erg op elkaar). The Book of Negroes was meeslepend en Jennifer Egan gaan we ook in de gaten houden. Murakami is een blijvertje, volgend jaar zijn De opwindvogelkronieken aan de beurt. En nog een Nadeem Aslam lijkt me ook geen slecht idee.
De tegenvallers: The Other Hand van Chris Cleave, vervelend boek over vervelende mensen, en ook de Nederlanders Toine Heijmans en Gustaaf Peek vielen na alle jubelverhalen in de krant een beetje tegen.
Het allermooist blijken toch altijd de boeken die je zelf bij toeval ontdekt zonder er wat over te hebben gelezen, zoals dit jaar Stella Maris van Joseph O'Connor, dat ik uit nieuwsgierigheid naar de vertaling van Harm Damsma en Niek Miedema in het Nederlands las. Geen spijt van.