10 augustus

Lange dag vandaag, die al om 5 uur begon met de wekker. Om 5.55 zaten we op onze gereserveerde plaatsen in de trein naar Kochi, waar die dag een yosakoifestival plaatsvond. Yosakoi is een Japanse dans die Anne ook beoefent met haar dansteam Raiden, dus daar moesten we heen. Heel veel yosakoi gezien en heel veel mensen en als toetje nog een fraai oud kasteel bezichtigd. Daarna weer twee uur in de trein terug naar Takamatsu. Hieronder een fotoimpressie van de dag.

Vanuit de trein gezien.

Maar af en toe ook de ogen dicht.

Ook de kleintjes mochten meedansen.

Het was weer vreselijk warm. Ik zag er blijkbaar ook erg verhit uit, want ik kreeg van de mensen die naast ons zaten spontaan een waaier aangeboden. Deze moeder had het ook warm. En voor de dansers was het al helemaal onmenselijk. Toch hadden ze het zo te zien erg naar hun zin.

Het kasteel van Kochi. Wel eerst de schoenen uit voor je naar binnen mag.

Mooie dakversiering.

Jeroen zoekt verkoeling onder de vernevelaars bij het kasteel.

9 augustus

Met de veerboot naar Naoshima, een eilandje waar schoonzus Floor jaren geleden ook gebivakkeerd heeft en dat bekend is om zijn moderne kunstmusea. We hebben er het Benesse House bezocht, dat we vooral als gebouw erg mooi vonden. De kunst, tja, sommige dingen waren wel aardig bedacht, bijvoorbeeld een hele muur vol vlaggen die bij nadere inspectie allemaal ant farms bleken te zijn (volgens mij hebben we daar geen Nederlands woord voor), van die glazen bakken met zand waar mieren zich tunnels doorheen eten.

Uitzicht vanaf de veerboot.

In de spiegels zijn Anne (rode parasol) en ik te zien.

In een van de dorpjes was een aantal oude huizen omgebouwd tot art project. Wij hebben er één bezocht waar je aan de hand van een gids naar binnen moest worden geleid, omdat het er pik- en pikdonker was. Als je ogen na een minuut of vijf aan het duister waren gewend, begon je bewegende kleuren te onderscheiden op een muur tegenover je. Bijzondere ervaring wel.

Terwijl we er waren, brak er een bosbrand uit. Helikopters rukten uit met emmers water en een brandweerwagen kwam door de straten gescheurd. Pas op de boot terug zagen we de omvang. Hopelijk blijven de huizen en musea gespaard.

8 augustus

Voor het eerst met de shinkansen, de bullet train, dé kans om ekiben te kopen, speciale lunchboxen voor in de trein. Mooi aan de buitenkant én de binnenkant.

Wel even stressen, want die treinen stoppen maar heel even en het is zaak precies op de goede plaats te staan voor het instappen, anders is ie alweer weg. Onze eerste poging mislukte, maar gelukkig rijden er heel veel treinen per uur. Even later lukte het wel.

Anne kocht vandaag een elektronisch woordenboek. Leuk speelgoed voor in de trein. En handig!

Na de shinkansen moesten we verder met een lokaal treintje. We luisterden niet naar Anne en stapten in de verkeerde. Leermoment. In de middle of nowhere stapten we uit en even later weer in, terug naar Okayama. Daarna ging alles wel van een leien dakje en nu zitten we in Takamatsu. Weer met internet op de hotelkamer, hoera.

7 augustus

Na het ontbijt nemen we de trein naar de Fushimi Inari Taishi, een shintoïstisch heiligdom dat is gewijd aan de god Inari en vooral bekend is vanwege de duizenden torii, oranjerode poorten die gedoneerd zijn door personen, families en bedrijven. Heel fotogeniek, maar wel eerst handen en gezicht wassen.

Omikuji, briefjes met voorspellingen voor de toekomst die uitkomen als je ze om een boomtak (of blijkbaar ook een waslijn) bij een heiligdom bindt.

Overal kom je hier beeldjes en beelden van vossen tegen, de god van de oogst, die dus gunstig gestemd dient te worden.

Na kilometers lang in de zinderende hitte de berg beklommen en afgedaald te hebben door al die poorten, gaan we eerst maar eens terug naar het hotel om uit te rusten. Het is nu zo heet dat het zweet meteen in je nek gutst zodra je je buiten waagt. Toch doen we dat maar. We gaan naar het oude centrum, waar langs de rivier een festival gaande blijkt te zijn.

Deze man had een uiterst vernuftig hoofddeksel in elkaar geknutseld en wilde er graag mee op de foto. Daarna moest Jeroen de hoed op en maakte hij een foto.

We eindigden de dag met winkelen in het sjieke warenhuis Takashimaya en in de moderne winkelstraten van het centrum. Chanou, je zou hier je bankrekening leeg gekocht hebben. Ook wij werden erg hebberig van alles wat we zagen, maar we hebben ons toch heel aardig in weten te houden.

Gegeten bij een sushitentje waar de sushi op een lopende band langskwam. Pakken en opeten was het devies. Daarna met de bus terug naar het hotel. Morgen verkassen we naar Takamatsu op het eiland Shikoku.

7 augustus, ontbijt

We waren de enige gaijin (buitenlanders) die zich aan het Japanse ontbijt waagden, voor de rest zat de ontbijtzaal vol Japanners die zich met het grootste gemak van de wereld aan die lage tafeltjes vlijden en de stokjes ter hand namen. Het was een hele belevenis, maar morgen toch maar weer even koffie met een broodje op een stoel aan een tafel.

6 augustus, ´s avonds

De weerspiegeling van de Kyoto Tower in de spiegelruiten van het station van Kyoto (om de hoek bij ons hotel).
We aten vandaag okonomiyaki, een soort pannekoek met hartige vulling op een warmhoudplaat.

En dit is het weerbericht voor morgen. Wij zitten in een 36-gradengebied. Gelukkig heeft de hotelkamer airconditioning. Buiten was het heet, maar goed vol te houden en van een jetlag was ook al geen sprake. Geen klachten, dus. Nu naar bed, want morgen om 7.30 uur staat ons Japanse ontbijt voor ons klaar: vis en rijst bij het wakker worden, zou dat smaken? Vandaag zijn we nog laf naar de Délifrance getrokken, maar morgen gaan we voor het echte werk.

6 augustus

Eerst naar de VVV voor een buskaart.

Dan met de bus naar het beginpunt van onze wandeling van vandaag: de Ginkakuji-tempel (het Zilveren Paviljoen, dat nooit zilver is geverfd, omdat op het moment dat dat moest gebeuren een oorlog uitbrak).

Blauwe libelle.

De tempeltuin.

Dit waren heeeel veel treden...

maar dit uitzicht was de beloning.

Wandeling door de bossen rond Kyoto.

Een fikse klim naar 465,4 m.

Bij de bushalte.

De beloning: groene theesoftijs.

Yukata (kamerjassen) van het hotel.