14 oktober

Getraind op het bospad waar al langer dan vandaag wordt hardgelopen. Zaterdag de afsluitende loop van de cursus, pardon, de clinic: 4,2 kilometer lopen, een tiende marathon.

13 oktober

Alweer zo'n mooie middag. Konden die 60 bollen mooi nog even de grond in. Hoera!

12 oktober

Egeltjes die in hun paniek toen ze mij zagen het gat in het hek niet meer terug konden vinden. Gelukkig bleek ik niet zo eng als ik eruitzag.

11 oktober

Voor vandaag heb ik m'n brownie points wel binnen: samen met Anne de dag begonnen met hardlopen in het bos en in de lunchpauze 'even' de achterdeur in de verf gezet. Oké, het werd een iets langere lunchpauze dan normaal, maar de laatste zonnige dag (volgens Erwin Krol dan toch) is in ieder geval goed gebruikt. Nu die vermaledijde bloembollen nog de grond in zien te krijgen.

10 oktober

Ik zat vandaag tijdens de lezing van David Mitchell in het Sieboldhuis in Leiden vlak naast deze krab, door Von Siebold meegenomen uit Japan. We zaten in een prachtig zaaltje van het museum waar maar weinig stoelen in pasten, wat erg knus was, maar waardoor het wel snel uitverkocht was. Gelukkig hadden wij kaartjes gereserveerd.
Lidewijde Paris stelde op haar eigen rechtstreekse wijze de vragen. 'You didn't answer the question, David.' Maar zijn wraak was zoet, want toen hij vertelde dat het personage Marinus een nogal 'grouchy and sadistic man' is, zei Lidewijde: 'O, but I liked him', waarop hij meteen reageerde met 'That figures'. Haha.
Hij las een fragment voor dat zich afspeelde in een huis in Leiden dat was geïnspireerd op het Sieboldhuis en vertelde veel over Japan, over zijn werkwijze bij het schrijven, bijvoorbeeld over het gebruik van de derde persoon enkelvoud in plaats van de eerste persoon, waartoe hij bij dit boek voor het eerst is overgegaan en hoe eng hij dat vond en, heel trots, dat hij vlak na het verschijnen van The Thousand Autumns of Jacob de Zoet zes uur (!) boven Stieg Larsson in de top tien heeft gestaan. Toen een van de mensen uit de zaal iets wilde weten over de afloop van het boek en anderen riepen dat hij niks mocht verklappen, nam hij de man even mee naar een hoekje van de zaal om hem het antwoord in zijn oor te fluisteren. Willem Nijholt, die samen met Annemarie Oster naar de lezing was gekomen, wilde weten hoe hij de personages tot leven wekt, wat zijn werkwijze daarbij is, en Mitchell vertelde dat hij zichzelf altijd brieven schrijft als een van de personages waarin zo iemand dan vertelt over zijn jeugd, zijn ouders, zijn denkbeelden en verlangens. Dat die dingen niet noodzakelijkerwijs in het boek terechtkomen, maar voor hem wel nodig zijn om zo iemand tot leven te kunnen wekken.
Een erg genoeglijke middag, dus, die we afsloten met een wandelingetje door zonnig Leiden naar Annes kamer, waar we haar voorlicht nog even wilden repareren, maar haar fiets bleek weg. Waarschijnlijk waren de logees (Floor en haar moeder) net een fietstochtje aan het maken. Dat wordt dus toch naar de fietsenmaker. Of opa Ben lief aankijken...

9 oktober

Na het hardlopen even een bakje fruit in de tuin. Volgende week de laatste training en daarna moeten we het zelf doen. Dat zal nog niet meevallen.

8 oktober

Anne mocht nog één keer terug naar school om haar IB (International Baccalaureate) certificate in ontvangst te nemen. Op de foto van links naar rechts: Marnel, Romanée en Anne en op de achtergrond Mr Pegg (Annes docent Art&Culture en Theory of Knowledge) en rector Riemke Leusink.