Om 12:02 kreeg Anne HET telefoontje: geslaagd! En met prachtige cijfers ook nog (zie hieronder). We zijn natuurlijk apetrots op onze dochter.
Tuinfeest bij Meulenhoff. Leuk feest, maar wat een sadisme om spaghetti rond te delen. Probeer dat staand maar eens fatsoenlijk naar binnen te werken; het lag na afloop dan ook overal. Maar het grand dessert mocht er wezen en de cappuccino van de barista die zijn koffiekarretje in de tuin had geparkeerd ook.
Eigenlijk had hier een vrolijke foto moeten staan van mij en vriendin E. op een terras, maar de afspraak ging niet door, want E. was moe (net thuis van een busreis door Engeland die ze als reisleidster had begeleid) en dus heb ik buiten nog maar even doorgewerkt. Dat is al de vierde afspraak in een paar maanden tijd (met vier verschillende mensen) die niet doorgaat vanwege vermoeidheid. Tjonge. Ofwel men wordt al moe van de gedachte met mij te moeten optrekken of de Nederlandse vrouw van middelbare leeftijd heeft het te druk met werk en gezin om er nog een sociaal leven op na te houden. Voor mijn gemoedsrust kies ik maar voor de tweede optie en sleep me weer naar mijn bureau. Ik word er zelf ook een beetje moe van.
Eigenlijk moest er geklust worden, maar Senne had bedacht dat vandaag de enige dag was dat hij met Gerben naar Duinrell kon en of wij dan maar wilden rijden. Nou, vooruit dan maar. En terwijl zij in het Tikibad lagen, maakten wij een duinwandeling, bezochten Panorama Mesdag (jeugdsentiment!) en winkelden wat in het centrum van Den Haag.
Poes gaat deze vakantie 'op hotel' en moest daarom neusdruppels tegen bordetella (kennelhoest) toegediend krijgen door de dierenarts, maar nu is hij er klaar voor. We zijn benieuwd en gaan morgen vast even een kijkje nemen. We laten onze Nelson natuurlijk niet zomaar overal achter!
.jpg)
