19 maart

Vandaag maar weer eens naar het Boekenfestijn geweest, vooral voor Anne, die manga's wilde scoren. Ze heeft er twee gevonden, plus een Terry Pratchett. Verder nog een Japanse ghoststory, die op de kaft wordt aanbevolen door David Mitchell en toch maar Marisha Pessls Special Topics in Calamity Physics, omdat hij zo goedkoop was. Jeroen kocht nog een boek over badkamers en eentje over schildertechnieken voor muren.
Helaas niet het Prisma voorzetselwoordenboek gevonden dat ik zocht en ook niet Excel voor dummies (Anne moet in Japan met Excel werken en dat heeft ze nog nooit gedaan), maar toch wel tevreden.

18 maart

Hoera, Jeroen is weer thuis!

17 maart

Oké, het is nog niet helemaal zeker, maar voor mij was dit toch wel het nieuwtje van de dag: waarschijnlijk ga ik samen met Wim (Scherpenisse) dit boek vertalen voor uitgeverij Lebowski. Nick Davies is een soort Engelse Joris Luyendijk die over de teloorgang van de journalistiek schrijft. Lijkt me een erg leuke klus, zowel vanwege het boek als vanwege de samenwerking met Wim. Nu maar duimen dat het doorgaat.

16 maart

Sorry, Ben, maar het plantjesseizoen begint weer. Ik ontdekte opeens heerlijk dikke knoppen in de clematis. Het wordt echt lente!

15 maart

Met Anne, Joke en Ben naar de film Tokyo Sonata geweest om te vieren dat het nu zeker is dat Anne naar Tokio gaat (!) en ook een beetje ter voorbereiding van die reis. Het was een tragi-komisch verhaal over een gezin waarin heel wat afgeworsteld werd met elkaar en het leven, en waarin en passant heel wat wetenswaardigheden over het Japanse leven de revue passeerden. (de foto heb ik van internet geplukt, want doordat onze buschauffeur verkeerd reed en een heel eind terug moest, had ik geen tijd meer om zelf een plaatje te schieten)

15 maart

Dan ook nog maar een beeld uit Boston eerder deze week. Een van de Early Learning Centers die we bezocht hebben, in een achterstandswijk van Boston, had een prachtig door de kinderen gemaakt kunstwerk aan de muur hangen. De muur van de aula annex gymzaal (zie de basket rechtsonder).

14 maart

(Jeroen breekt in...) Hier in Amerika wordt mijn schuldgevoel dat ik nu niet bij de verbouwing ben steeds groter nu ik alle werkzaamheden via de diverse bloggen volg. Ik probeer mee te denken met de keuzes en problemen, maar dat is lastig door het tijdsverschil van 7 uur. Ik zit met mijn eigen lastige probleempje van heel andere aard. Ik heb de videocamera van het werk meegenomen om opnames te maken van kinderen die aan het programma Tools of the Mind meedoen. Maar voordat ik dat mag doen, moet er eerst worden uitgezocht of de toestemming die ouders aan het begin van het schooljaar hebben gegeven dat hun kinderen mogen worden gefilmd ook geldt als het filmpje buiten de landsgrenzen wordt vertoond. Nee, dan de rendieren en coyotes in het Rocky Mountains National Park, die laten zich gewillig op film vastleggen. Ik klaag niet: werkoverleg tijdens een stevige bergwandeling door de sneeuw...