We kunnen het huis alleen nog maar uit als we over de steigerpijpen heen klimmen. Nou ja, aan de achterkant dan. Vóór staat er gelukkig niks in de weg. Vandaag is er overigens weinig gebeurd op het verbouwfront. Ze hebben ons ingebouwd aan de achterkant en zijn vervolgens weer vertrokken 'om te gaan zagen en dakhaken te halen en Martin gaat volgende week met vakantie; beetje een rommeldagje vandaag'. Nou ja, het was ook wel heel koud en nat en glibberig allemaal. Can't blame 'em.
Vandaag in een nieuw boek begonnen waarin op de eerste tien pagina's al meteen één mij onbekend woord stond ('lurps fruit') en één fraaie zin: 'Ze besmeurde de krentenbol met halvarine'. :-) 
Anne en ik zijn samen naar haar mentor geweest om te peilen of ze toestemming zou kunnen krijgen om in mei een stagebezoek van een week aan Tokio te brengen. Jawel, Tokio! Gina gaat daarheen op zakenreis en stelde voor om haar werkgever, uitgeverij Springer, toestemming te vragen om Anne mee te nemen bij wijze van stage. Ms Frew, Annes mentor, was in ieder geval razend enthousiast. Nu Springer nog! (foto: de kluisjes op school)
Anne kreeg van de orthodontiste haar gipsmodellen mee naar huis. Links hoe het was, rechts hoe het is. Leuk, om zo het verschil te kunnen zien. Ze hoeft nu alleen nog maar 's nachts een beugeltje in om alles een beetje in het gareel te houden.
Senne en Gerben gingen vanavond naar een concert van The Rasmus in De Melkweg. Wij brachten ze erheen en gingen intussen naar de Waalse film Eldorado in het Filmmuseum, waar we ook meteen maar een hapje aten. Het concert was een succes, de film was merkwaardig en triest, maar ook absurd-grappig. Volgens een recensie was het 'Twin Peaks meets Alex van Warmerdam', wat bij ons hoge verwachtingen wekte. Die loste hij niet helemaal in, maar hij was het zien zeker waard.
